Rouw en verlies

Coaching en therapie voor het jonge kind

dat geconfronteerd word met ziekte en dood 

Rouw en Verlies zijn grote thema’s

die een unieke benadering vragen.

Rouw en verlies

Coaching en therapie voor het jonge kind dat geconfronteerd word met ziekte en dood
Rouw en Verlies zijn grote thema’s
die een unieke benadering vragen.

Een baby verliezen in de buik of bij de geboorte

is een groot verlies, ongeachte hoe ver je in de zwangerschap was. Het gaat gepaard met enorm veel verdriet, lijkt je te verdoven, kan compleet ‘langs je heen gaan’. Het is zo onnatuurlijk, voelt zo oneerlijk, overspoelend, je vertrouwen in het leven is weg, je een schuldgevoel kan geven. Gaat dit ooit nog ‘goed’ komen?

Een chronisch ziek kind

heeft een enorme impact op het gehele gezin. Alles wordt aangepast rondom het kind. En het zieke kind heeft dat meestal zelf ook door, kan zich er schuldig over voelen. Zelf recalcitrant gedrag gaan vertonen. ‘Het als oneerlijk voelen, dat hij dood gaat en zijn broer/zus blijft leven’. En ook daar heeft de rest van het gezin dan weer ‘last’ van.

Nu is het meestal zo dat er voor de zieke vele hulpbronnen beschikbaar zijn, echter hoe zit dat met de overige familieleden? Die hebben er ook ‘maar even’ mee te dealen. Ongewild worden ze in een situatie geduwd die ze niet zelf gekozen hebben, maar wel hun hele leven op hun kop zet. Papa en mama hebben het vaak al zo druk en de andere kinderen cijferen zichzelf daardoor vaak onbewust weg. Hoe fijn is het dan als daarvoor externe begeleiding bestaat. Waar ze gehoord worden, hun verhaal kunnen doen, gewoon kind kunnen zijn, kunnen spelen, zonder het zieke broertje of zusje.

 

En ook jullie als ouders kunnen vaak een steuntje in de rug gebruiken. Jullie hollen maar door, dealen met de situatie, stilstaan bij voelen is er vaak niet bij. De praktijk wijst echter uit dat ‘het verlies’ (van de gezondheid van je kind) een bittere pil is om te slikken. Het voelt oneerlijk, is vaak niet te bevatten, voelt onmachtig, je bent richtingloos en kan zo alleen en eenzaam voelen.

Als je al weet dat je kind

het niet gaat redden,

dat je hem zult verliezen.

Als dat uiteindelijk gebeurt, is er in het begin nog veel steun, er wordt naar het overleden kind gevraagd, je mag erover praten, er mogen emoties zijn. En dan na een paar maanden is het stil.

Dood en rouw vinden we in Nederland maar moeilijk en zwaar. Alleen er is geen recept voor rouw, hoe lang die duurt, wanneer die komt, hoe die zich uit en hoe hiermee om te gaan. De impact van een verlies is groot. Rouw verwerken is zorgen voor jezelf, aandacht hebben voor wat je voelt en denkt. Jezelf de ruimte geven om dat te doen wat voor jou belangrijk is en dat begint met het herkennen en erkennen van je eigen rouwproces:

  • In wat je doet,
  • In wat je voelt,
  • En hoe je denkt.

Hulp vragen

Hulp vragen is moeilijk: er woorden aan geven, het is eigenlijk niet in woorden uit te drukken, durven voelen, daar willen we liever zo ver mogelijk van weg blijven. Vaak moet er schaamte overwonnen worden. 

Indien er behoefte is aan begeleiding bij jouw rouwproces, dan nemen we je lichaam als uitgangspunt. Je lichaam is zo wijs, slaat alles op, dat is de ingang om weer tot voelen te komen in het hier en nu.
Je hoeft het niet alleen te doen.

Een fimpje om samen met je kind te bekijken over het verlies van oma, kan je hier bekijken.

Hoe vertel je jouw kind over het eerder overleden zusje, een indrukwekkend verhaal van een vader bekijk je hier.