Bewegings- en hechtingsbegeleiding I Draagconsulent

voor meer verbinding met jezelf, je kindje én partner
 

Tijdens en rondom een zwangerschap gieren de hormonen door je lijf

*Voel jij je nog onzekerder dan anders?

*Ervaar jij angst klachten of depressieve gevoelens?

*Doe jij nog harder je best om het iedereen naar de zin te maken en vergeet je jezelf?

*Vind je zwanger zijn helemaal niet zo’n feestje en schaam je je daarvoor?

*Blijft de roze/blauwe wolk uit na de geboorte van de kleine?

*Ben je ten einde raad door het gehuil van je baby?

Kortom ervaar je pre-, peri- of postnatale klachten?

Speelt er daardoor bij jou verwarring, ervaar je onmacht, stress, angst, boosheid, verdriet, slaapproblemen, (over)vermoeidheid, piekergedachten,  stemmingswisselingen, paniekaanvallen, of andere onverwerkte ervaringen in je leven?

Ik help jou naar weer genieten in het leven mét de kleine.

Bewegings- en hechtingsbegeleiding I Draagconsulent

voor meer verbinding met jezelf, je kindje én partner

tijdens en rondom een zwangerschap gieren de hormonen door je lijf

*Voel jij je nog onzekerder dan anders?

*Ervaar jij angst klachten of depressieve gevoelens?

*Doe je nog harder je best om het iedereen naar de zin te maken?

*Vind je zwanger zijn helemaal niet zo’n feestje en schaam je je daarvoor?

*Blijft de roze/blauwe wolk uit na de geboorte van je kleine?

*Ben je ten einde raad door het gehuil van je kindje?

Kortom ervaar je pre-, peri- of postnatale klachten?

Speelt er daardoor bij jou verwarring, ervaar je onmacht, stress, angst, boosheid, verdriet, slaapproblemen, (over)vermoeidheid, piekergedachten, paniekaanvallen, of andere onverwerkte ervaringen in je leven?

Ik help jou naar weer genieten in het leven mét de kleine

Van overleven > leven > genieten

Taboe coaching en therapie

Leven is beweging geven aan wat in jou wil stromen

  • Bruisen van de energie

  • Sprankelende ogen hebben

  • Alle emoties leven

  • Rust en een helder hoofd ervaren

  • Een aandacht- en
    liefdevolle (stief)ouder zijn

  • Dat niets onzichtbaar hoeft te blijven

  • Een overweldigende ervaring integreren in je leven

    Mijn naam is Ria Ham

    Als kind wist ik al dat ik moeder wilde worden. Wat voelde ik mij trots toen ik jaren later eenmaal zwanger was van ons eerste kind. Maar ook onzeker en twijfelachtig. Kon ik dit wel aan?

    Als 7e kind groeide ik op in een boerengezin, waarbij hard werken de norm was. Nu kan ik zien dat 8 kinderen veel te zwaar was voor mijn moeder. Dat zij gedaan heeft wat zij kon, met alle liefde die zij in zich had. Dat zij gehandeld heeft naar wat ze voorgeleefd gekregen heeft. Voor mij als sensitief kind heeft haar ‘afwezigheid’ als moeder diepe sporen nagelaten, welke mij gevormd hebben voor de rest van mijn leven. Is zelfs bepalend geweest in mijn partnerkeuze, hoe ik ben gaan relateren, alsook hoe ik mijn eigen kinderen ben gaan opvoeden. Eén ding wist ik zeker, ik wilde het beslist ánders doen dan mijn moeder had gedaan. Hoe dan anders?

     

     

    Ik gun jou de wereld

    Dat wat je niet voorgeleefd hebt gekregen wil niet zeggen dat je leven voor altijd daarmee bepaald is. Door te luisteren naar jezelf, naar wat jij werkelijk nodig hebt, je wensen, je verlangens, je grenzen, maak je meer verbinding met jezelf en daarmee automatisch ook met je partner én de baby (die groeit in je buik). Dat schept vertrouwen en rust om samen dit ouderschap aan te gaan.

    Heb jij zicht op hoe je moeder zich tentijde van jouw zwangerschap gevoeld heeft? Welke herinneringen er (nog) spelen over jouw opgroeien? En welke invloed dit heeft in het hier en nu? Door samen te kijken naar waar jij vandaan komt, naar wat jouw behoeftes zijn, kan jij een liefdevollere en invoelende moeder zijn. Kan je een andere beweging gaan maken in het opvoeden van je eigen kind. Samen gelukkig zijn, begint bij jezelf. Begeleiding vindt plaats vanuit het geboorteverhaal, de blauwdruk in jouw leven en die van je baby.

    Ik kan er voor je zijn

    Als je samen de keuze maakt en die ‘ja’ voelt, om voor een kind te gaan, is dat een keuze voor het leven. Je kunt niet zeggen, nu even niet, of doe mij maar een beetje ouderschap. Een kind heb je samen voor de rest van je leven.

    Zeker als deze wens werkelijkheid gaat worden en jullie zwanger raken. Samen praten over ouderschap, hoe zie jij dat voor je en hoe kunnen we er samen vorm aangeven? Je komt allebei uit een ander nestje en hebt je eigen (gezins)gewoontes en gebruiken. Die komen samen in partnerschap, maar zeker komen die erg voor het voetlicht in ouderschap. Wat dacht je van: je oververmoeid voelen, huilbuien die maar niet stoppen, weer een nacht slecht geslapen, het gevoel hebben het alleen te moeten doen, elkaar verwijten maken, twijfel, niet meer kunnen werken doordat het teveel is zoveel ballen op te moeten houden, schaamte hierover voelen, hulp vragen lastig is, het perfecte (in je hoofd bedachte ) plaatje valt in duigen.. Je kunt elkaar zomaar kwijt raken en dat is toch wel het allerlaatste wat je wilt.

    Maar ook als de wens geen werkelijkheid wordt, hoe blijf je dan toch samen in verbinding? 

    En hoe zorg je ook nog dat er tijd voor jouzelf overblijft? Dat daar nog ruimte voor is? Dat je én die liefdevolle partner blijft, én die verbindende ouder, én die fijne vriendin, én die vertrouwde collega én de aandachte hebbende dochter? 

    Klinkt best veel allemaal toch?

    Wat is jouw beweging en wat houdt je tegen om die te volgen?
    Wat weerhoudt jou om het leven volledig te leven? Voel je welkom om dat samen met mij te ontdekken.

    Liefs Ria

     

    Iedere ouder zou recht moeten hebben op coaching

    Taboe coaching en therapie

    Leven is beweging geven aan wat in jou wil stromen

    • Bruisen van de energie

    • Sprankelende ogen hebben

    • Alle emoties leven

    • Rust en een helder hoofd ervaren

    • Een aandacht- en liefdevolle (stief)ouder zijn

    • Dat niets onzichtbaar hoeft te blijven

    • Een overweldigende ervaring integreren in je leven

    Mijn naam is Ria Ham.

    Als kind wist ik al dat ik moeder wilde worden. Wat voelde ik mij trots toen ik jaren later eenmaal zwanger was van ons eerste kind. Maar ook onzeker en twijfelachtig. Kon ik dit wel aan? 

    Als 7e kind groeide ik op in een boerengezin, waarbij hard werken de norm was. Nu kan ik zien dat 8 kinderen veel te zwaar was voor mijn moeder. Dat zij gedaan heeft wat zij kon, met alle liefde die zij in zich had. Dat zij gehandeld heeft naar wat ze voorgeleefd gekregen heeft. Voor mij als sensitief kind heeft haar ‘afwezigheid’ als moeder diepe sporen nagelaten, welke mij gevormd hebben voor de rest van mijn leven. Is zelfs bepalend geweest in mijn partnerkeuze, hoe ik ben gaan relateren, alsook hoe ik mijn eigen kinderen ben gaan opvoeden. Eén ding wist ik zeker, ik wilde het beslist ánders doen dan mijn moeder had gedaan. Hoe dan anders? 

     

    Ik gun jou de wereld

    Dat wat je niet voorgeleefd hebt gekregen wil niet zeggen dat je leven voor altijd daarmee bepaald is. Door te luisteren naar jezelf, naar wat jij werkelijk nodig hebt, je wensen, je verlangens, je grenzen, maak je meer verbinding met jezelf en daarmee automatisch ook met je partner en de baby (die groeit in je buik). Dat schept vertrouwen en rust om samen dit ouderschap aan te gaan.

    Heb jij zicht op hoe je moeder zich tentijde van jouw zwangerschap gevoeld heeft? Welke herinneringen er (nog) spelen over jouw opgegroeien? En welke invloed dit heeft in het hier en nu? Door samen te kijken naar waar jij vandaan komt, naar wat jouw behoeftes zijn, kan jij een liefdevolle en invoelende moeder zijn. Kan je een andere beweging gaan maken in het opvoeden van je eigen kind. Samen gelukkig zijn, begint bij jezelf. Begeleiding vindt plaats vanuit het geboorteverhaal, de blauwdruk in jouw leven en die van je baby.

    Ik kan er voor je zijn

    Als je samen de keuze maakt en die ‘ja’ voelt, om voor een kind te gaan, is dat een keuze voor het leven. Je kunt niet zeggen, nu even niet, of doe mij maar een beetje ouderschap. Een kind heb je samen voor de rest van je leven.

    Zeker als deze wens werkelijkheid gaat worden en jullie zwanger raken. Samen praten over ouderschap, hoe zie jij dat voor je en hoe kunnen we er samen vorm aangeven? Je komt allebei uit een ander nestje en hebt je eigen (gezins)gewoontes en gebruiken. Die komen samen in partnerschap, maar zeker komen die erg voor het voetlicht in ouderschap. Wat dacht je van: je oververmoeid voelen, huilbuien die maar niet stoppen, weer een nacht slecht geslapen, het gevoel hebben het alleen te moeten doen, elkaar verwijten maken, twijfel, niet meer kunnen werken doordat het teveel is zoveel ballen op te moeten houden, schaamte hierover voelen, hulp vragen lastig is, het perfecte (in je hoofd bedachte ) plaatje valt in duigen.. Je kunt elkaar zomaar kwijt raken en dat is toch wel het allerlaatste wat je wilt.

    Maar ook als de wens geen werkelijkheid wordt, hoe blijf je dan toch samen in verbinding?

    En hoe zorg je ook nog dat er tijd voor jouzelf overblijft? Dat daar nog ruimte voor is? Dat je én die liefdevolle partner blijft, én die verbindende ouder, én die fijne vriendin, én die vertrouwde collega én de aandachte hebbende dochter?

    Klinkt best veel allemaal toch?

    Wat is jouw beweging en wat houdt je tegen om die te volgen?
    Wat weerhoudt jou om het leven volledig te leven? Voel je welkom om dat samen met mij te ontdekken.

    Liefs Ria

     

    Iedere ouder zou recht moeten hebben op coaching

    Gezinscoaching
    vanuit het kind

    Rondom een overweldigende ervaring / rouw en verlies

    Gezinscoaching vanuit het kind

    Rondom een overweldigende ervaring / rouw en verlies